قواعد عربی

 

🍎مفعول به

 

اسمی است منصوب که فعل بر آن واقع می شود و غالبا در جواب « چه کسی را؟ » و « چه چيزی را ؟ » می آيد ،

 👈مانند : « ساعَدْتُ المسکينَ »

 

🍏نکته 1 :

در جمله ای مفعول به وجود دارد که فعل آن متعدی باشد .

 

🍎انواع مفعول به

 

1⃣1 – اسم ظاهر: يعنـﯽ مفعول ضمير نباشد ، مانند : « 👈المُؤمِنُ يَقولُ الحَقَّ »

 

🍏نکته 2 :

هر گاه بعد از اسم های استفهام و شرط « مَن » و « ما » فعل متعدی بدون مفعول به آمده باشد ، اين اسم ها مفعول به از نوع اسم ظاهر محسوب می شوند ، مانند :

 

« مَن رأيتَ ؟ » ، « ما تقولُ ؟ » ، ﴿ ما تفعلوا مِن خير ٍيَعلمهُ الله

 

👈اين نكته در مورد« مَن » و « ما »  موصول كاربرد ندارد .

 

⬅️توضيح :

 در عبارت « مَن رأيتَهُ ؟ » کلمه ی « مَن » مفعول به نمی باشد ، چونکه همراه فعل مفعول به آمده است ( هُ ) .

 

2⃣2- ضمير :

 ضمير در حالت های زير نقش مفعول به دارد :

 

1⃣🍃الف) هرگاه ضمايرمتصل نصبی( هُ ، هُما ، هُم . .) همراه فعل بيايند ، مفعول به هستند ، مانند :

 

« نَصَرَکُم  اللهُ »

 

🍏نکته 3 :

« نا » اگر با هر فعلی بجز ماضی بيا يد ، مفعول به است . و چنانچه همراه ماضی باشد در هر يک از حالت ها زير مفعول به است :

 

1⃣1) قبل از آن « ا » قرار داشته باشد ، مانند : « دعا نا »

 

2⃣2) بلا فاصله پس از آخرين حرف اصلی قرار نداشته باشد ، مانند :   « نَصَرتَنا »

 

3⃣3) آخرين حرف اصلی حرکت داشته باشد ، مانند : « ضَرَبَنا »

 

4نکته 4 :  ضمير «ي» در صورتی مفعول به است که همراه فعل  باشد و قبل از آن « نون » وقايه بيايد ،

 

👈مانند :

« اکرمَني ، تساعِدينَني » 

 

🍃2ب ) ضماير منفصل نصبی غالبا مفعول به هستند، مانند : « إيّاکَ  نعبُدُ »

 

🍏نکته 5 :

برخی از افعال متعدی بيش از يک مفعول به دارند ، تعدادی از افعال دو مفعولی عبارتند از : « أعطی، آتی ، وَهَبَ ، کسَی ، أذاقَ ، رَزقَ ، جَعَلَ ، حَسِبَ ، عَلَّمَ ، سَمَّی ، . . . » ، مانند :

 

« أعطيتُ التِّلميذَ  کتاباً » ، ﴿ لا تَحسبَنَّ الّذينَ قُتِلوا في سبيل الله أمواتاً

 🍏قواعد عربی

 

🍎مفعول به

 

اسمی است منصوب که فعل بر آن واقع می شود و غالبا در جواب « چه کسی را؟ » و « چه چيزی را ؟ » می آيد ،

 👈مانند : « ساعَدْتُ المسکينَ »

 

🍏نکته 1 :

در جمله ای مفعول به وجود دارد که فعل آن متعدی باشد .

 

🍎انواع مفعول به

 

1⃣1 – اسم ظاهر: يعنـﯽ مفعول ضمير نباشد ، مانند : « 👈المُؤمِنُ يَقولُ الحَقَّ »

 

🍏نکته 2 :

هر گاه بعد از اسم های استفهام و شرط « مَن » و « ما » فعل متعدی بدون مفعول به آمده باشد ، اين اسم ها مفعول به از نوع اسم ظاهر محسوب می شوند ، مانند :

 

« مَن رأيتَ ؟ » ، « ما تقولُ ؟ » ، ﴿ ما تفعلوا مِن خير ٍيَعلمهُ الله

 

👈اين نكته در مورد« مَن » و « ما »  موصول كاربرد ندارد .

 

⬅️توضيح :

 در عبارت « مَن رأيتَهُ ؟ » کلمه ی « مَن » مفعول به نمی باشد ، چونکه همراه فعل مفعول به آمده است ( هُ ) .

 

2⃣2- ضمير :

 ضمير در حالت های زير نقش مفعول به دارد :

 

1⃣🍃الف) هرگاه ضمايرمتصل نصبی( هُ ، هُما ، هُم . .) همراه فعل بيايند ، مفعول به هستند ، مانند :

 

« نَصَرَکُم  اللهُ »

 

🍏نکته 3 :

« نا » اگر با هر فعلی بجز ماضی بيا يد ، مفعول به است . و چنانچه همراه ماضی باشد در هر يک از حالت ها زير مفعول به است :

 

1⃣1) قبل از آن « ا » قرار داشته باشد ، مانند : « دعا نا »

 

2⃣2) بلا فاصله پس از آخرين حرف اصلی قرار نداشته باشد ، مانند :   « نَصَرتَنا »

 

3⃣3) آخرين حرف اصلی حرکت داشته باشد ، مانند : « ضَرَبَنا »

 

4نکته 4 :  ضمير «ي» در صورتی مفعول به است که همراه فعل  باشد و قبل از آن « نون » وقايه بيايد ،

 

👈مانند :

« اکرمَني ، تساعِدينَني » 

 

🍃2ب ) ضماير منفصل نصبی غالبا مفعول به هستند، مانند : « إيّاکَ  نعبُدُ »

 

🍏نکته 5 :

برخی از افعال متعدی بيش از يک مفعول به دارند ، تعدادی از افعال دو مفعولی عبارتند از : « أعطی، آتی ، وَهَبَ ، کسَی ، أذاقَ ، رَزقَ ، جَعَلَ ، حَسِبَ ، عَلَّمَ ، سَمَّی ، . . . » ، مانند :

 

« أعطيتُ التِّلميذَ  کتاباً » ، ﴿ لا تَحسبَنَّ الّذينَ قُتِلوا فی سبیل الله امواتا